• Symbol chemiczny - C (węgiel , najprawdziwszy węgiel)
• Układ krystalograficzny- regularny
• Twardość w skali Mohsa - 10, najtwardszy znany minerał
• Łupliwość –  według ścian ośmiościanu
• Rysa - biała
• Przełam - drobnoziarnisty, promienisty
• Gęstość – 3,47 – 3,57  g/cm³
• Barwa – najczęściej bezbarwny , może zawierać przebarwienia , zanieczyszczenia innymi związkami
• Połysk - diamentowy na ścianach, na przełamie matowy
• Dyspersja - 0,044
• Inkluzja - wrostki różnych minerałów.
• dobra przewodność cieplna: 2000W/(m*K) wynikającą z efektywnego przewodnictwa fononowego,
• półprzewodnik,
• trudno topliwy i odporny na działanie kwasów i zasad

Chcesz poznać więcej takich ciekawostek? Jeśli tak to zapisz się już teraz!

Ze względu na cechy zewnętrzne wyróżnia się kilka typów diamentów:

• Bort -  nieregularne zrosty ziarniste, drobnokrystaliczne skupienia,
• Ballas - promieniste skupienia kryształków diamentu,
• Lonsdaleit - polimorficzna odmiana diamentu o dużej gęstości atomowej,
• Karbonado - czarny diament, tworzy drobnoziarniste, porowate skupienia zabarwione na czarno, szaro lub ciemnozielono, o różnej wielkości , przypominające z wyglądu koks .

Diamenty naturalne klasyfikujemy  na cztery grupy:

• Typ Ia - Stanowi ok.98%  wydobycia tego surowca na świecie. Zawiera sporo azotu (ok. 1%) stanowiącego zanieczyszczenie. Mocno absorbuje ultrafiolet, jest  przezroczyste dla fal o długości ponad 320 nm,
• Typ Ib - Stanowi ok.1%  wydobycia. Zawiera do 0,2% azotu . Własności optyczne, cieplne i elektryczne jak typ Ia. Podobne właściwości mają prawie wszystkie diamenty syntetyczne i klasyfikuje się je w tej właśnie grupie.
• Typ IIa - Prawe nie zawiera azotu. Bardzo rzadko występujący w przyrodzie.
• Typ IIb - Zawierający domieszkę boru. Często o błękitnej barwie, jest półprzewodnikiem typu p

Miejsca występowania diamentów:

• złoża pierwotne, to diamenty znajdujące się tam  gdzie powstały
  • złoża kimberlitowe – mają wielkie znaczenie przemysłowe
  • złoża perydotytowe – rzadko spotykane, mają małe znaczenie gospodarcze
• złoża wtórne –  to złoża okruchowe, przeniesione ruchami górotwórczymi w inne okolice
  • złoża eluwialne – tworzą się przy podchodzeniu ku powierzchni utworów diamentonośnych na skutek ich wietrzenia i odłączenia się części lekkich i i rozpuszczalnych
  • złoża deluwialne – tworzą się przy  obsunięciach  warstw diamentonośnych posegregowanych dzięki różnicy ciężarów właściwych składników .
  • złoża aluwialne   –występują w łożyskach i tarasach rzek współczesnych i dawnych
  • złoża okruchowe pochodzenia morskiego – spotykane na brzegach mórz i tarasach morskich w postaci wąskich pasów równoległych do wybrzeża
  • złoża lodowcowe – znane ze zlepieńców lodowcowych
  • złoża pochodzenia eolicznego – znane jedynie z pustyni Namib
  • złoża mieszane – złoża Konga i Gujany Brytyjskiej  odkryte w 1887 .

Miejsca występowania:

• Indie – złoża typu wtórnego, znane od dawien dawna i będące jedynym źródłem diamentów do początku XVIII wieku. Obszar występowania ciągnie się na Półwyspie Hindustańskim w dolinach rzek: Gadavary, Penner, Kistnach. Podstawowa wielkość diamentów z tamtego terenu wynosi 0,6 karata , jednakże są one pod względem czystości, połysku, przezroczystości jednymi z najładniejszych i najcenniejszych. Wydobycie przebiega w bardzo prymitywnych warunkach. Złoża niestety prawie wyczerpane.
• Rosja (Ural,  Jakucja, Płw. Kola),
• Australia – w okolicy rzek Darling i Gwardir. Diamenty małe o dużej odporności, mniejszej łupliwości i silnym połysku.
• RPA – dorzecze Vaal , Oranje – znane od 1867 r. W okolicach Kimberley  w 1870 r. odkryto wielkie złoża pierwotne typu kimberlitowego (stąd nazwa). Tam też znaleziono największe i najbardziej znane diamenty: Cullinan, Petz, Excelsior ,Juliusz Man ,Wiktoria. W 1927 r. wydobyto tam 4 708 038 karatów, a ze złóż pierwotnych 2 138 407 karatów diamentów.
• Demokratyczna Republika Konga – występują tam złoża okruchowe, diamenty  głównie przemysłowe; wydajność wynosi 2-3 karatów na 1 m³ skały. Dostarczają ok. 65% produkcji światowej tego minerału.
• Brazylia – Mato Grosso,  Minas Gerais, Parana, - eksploatację zaczęto w 1721 r. Złoża aluwialne (przy zboczach i tarasach rzek). Występowanie  diamentów  przeciętnie na poziomie  0,5-1 karata na 1 m³ skały. Występuje duża ilość diamentów czarnych (karbonado). Diamentom brazylijskim często towarzyszą różne inne kamienie szlachetne i półszlachetne.
• Botswana – Orapa,
• Namibia,
• Senegal,
• Kanada i
• USA – złoża nie mają większego znaczenia przemysłowego.
• Angola
• Botswana

Zastosowanie

• do produkcji materiałów ściernych (diamenty syntetyczne) i narzędzi skrawających i tnących,
• jako elementy w skomplikowanej aparaturze naukowej i medycznej,
• jako detektory cząstek elementarnych, dozymetry
• do wyrobu filier (wkładek kalibracyjnych - narzynek), do ciągadeł drutów i włókien sztucznych
• do wyrobu twardościomierzy i igieł fonograficznych , końcówek grawerujących
• do wyrobu pięknej , wzbudzającej wielkie emocje ,drogocennej biżuterii
• w jubilerstwie - odpowiednio oszlifowane i dobrane diamenty noszą nazwę brylantu.
• Diamenty są uważane za najcenniejszy minerał, cechy kamieni jubilerskich ma zaledwie 10–20% wszystkich wydobywanych diamentów.

Znane diamenty

Do najsłynniejszych diamentów na świecie należą:

• Cullinan – 3106 karatów, jest to największy znany diament, podzielony na 105 części i oszlifowany;
• Excelsior – 995,2 karata, podzielony na 11 części i oszlifowany, znaleziony w 1905 niedaleko Pretorii;
• Prezydent – 726,6 karata, brazylijski, podzielony na 29 części i oszlifowany;
• Jonker – 726 karatów, podzielony na 15 części i oszlifowany;
• Jubilee – 650,8 karata, po oszlifowaniu 245 karatów;
• Imperial (Victoria, Great White, Nizam) – 457 karatów, oszlifowany;
• Darcy Vargas – 425 karatów, brazylijski;
• Regent – 410 karatów, po oszlifowaniu 140,5 karata, obecnie w Luwrze;
• Szach – 3x1 cm, obecnie w skarbcu na Kremlu;
• Orłow – ok. 400 karatów, po oszlifowaniu 199,6 karata;
• Gwiazda Jakucji – 234 karaty, syberyjski;
• Millennium Star – 203 karaty,
• Koh-i-noor – 181,1 karata, indyjski, obecnie w skarbcu brytyjskim;
• Hope – 67,125 karata, po oszlifowaniu 44,4 karata, największy barwny diament – szafirowoniebieski.

Najcenniejsze diamenty w Polsce to:

• wielki czarny diament w złotej puszce św. Stanisława (1504, skarbiec katedry na Wawelu);
• bezbarwny diament w koronie monstrancji Jana Kazimierza (1672, skarbiec klasztoru Paulinów na Jasnej Górze) – 10 karatów.

Chcesz poznać więcej takich ciekawostek? Jeśli tak to zapisz się już teraz!

Ciekawostki

• Często uważamy  medycynę wschodu , w tym przypadku indyjską  medycynę naturalną za niezwykle skuteczną ....... a  zalecała ona  popiół z diamentów przy leczeniu trądu, suchot (gruźlicy), schizofrenii, nadmiernym chudnięciu, cukrzycy i anemii. Popiół stosowany profilaktycznie miał przedłużać życie, wzmacniać ciało, poprawiać cerę i dawać dobre samopoczucie. Nadmienić jednak należy, że w rzeczywistości czysty diament spala się do gazowego dwutlenku węgla nie zostawiając prawie żadnego popiołu. Po jego spaleniu popiołu zostaje 0.25% poprzedniej masy. A w tym popiele występuje 25 innych pierwiastków chemicznych. Hhmmm, może to te pierwiastki ?
• W litoterapii diament stosuje się przy gorączce mózgu, nowotworach, zaburzeniach przysadki i szyszynki, przy schorzeniach móżdżku i rdzenia przedłużonego. Diament ma działać korzystnie również przy wylewach, zapaleniach i zaburzeniach prawej i lewej półkuli oraz opon mózgowych, a także przy autyzmie, dysleksji, epilepsji, problemach z koncentracją oraz zaburzeniach wzroku.
• 27 sierpnia 2007 podano informację o odkryciu największego diamentu na świecie, ważącego dwukrotnie więcej od dotychczasowego rekordzisty (ok. 7000 karatów), co okazało się oszustwem.
• W filmie "Columbo: Ashes to Ashes" porucznik Columbo odkrył, że przestępca ukrył diamenty w ciele zwłok, które zostały poddane kremacji w piecu wytwarzającym temperaturę ok. 900 st. C. Następnie odzyskał on diamenty z pieca krematoryjnego po spaleniu ciała. W rzeczywistości diamenty w takich warunkach uległyby spaleniu razem z ciałem. Diament w temperaturze powyżej 800 stopni Celsjusza, reagując z tlenem tworzy dwutlenek węgla.
• Po raz pierwszy diament spalił pod szklanym kloszem używając promieni słonecznych skupionych soczewką Antoine Lavoisier. Udowodnił w ten sposób, że diament to czysty węgiel.
• Wartość diamentu zależy ściśle od jego czystości, koniunktury na rynku i wielu innych czynników. Dla ogólnych szacunków można jednak przyjąć, że diament o wadze 100 karatów jest warty około 850 tysięcy złotych. Stąd też Cullinan, największy znany dotychczas diament (3106 karatów) warty był (przed podzieleniem) około dwudziestu pięciu milionów złotych.
• Wiek najstarszych diamentów (australijskich) szacuje się na 3 do 4,25 mld lat.